علیرضا جعفریان پدر این شهید والامقام امروز دوشنبه ششم مهر در جمع برخی از اصحاب رسانه که بر سر مزار شهید در خلدبرین یزد حضور یافته بودند، با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی و سیره‌ی رفتاری فرزندش، اظهار کرد: امیرمحمد متولد سال ۱۳۸۶ و دانش‌آموخته رشته تربیت‌بدنی بود. از کودکی با آموزه‌های دینی و نماز اول وقت رشد یافت و به ورزش به‌ویژه فوتبال، دلبستگی خاصی داشت؛ تا جایی که توانست در تیم فوتبال ستارگان نیز سابقه بازی به ثبت برساند. وی افزود: پس از رسیدن به سن سربازی، ترجیح داد ابتدا دوره خدمت وظیفه عمومی را سپری کند و با وجود این که امکان پیگیری برای خدمت در مکانی راحت‌تر وجود داشت، شهید با تواضع و عزت‌نفس کامل مخالفت کرد و خواستار خدمت به روال عادی و بدون هیچ امتیاز ویژه‌ای شد. پدر شهید ادامه داد: پس از گذراندن دوره آموزشی در پادگان آموزشی شیراز به امیرمحمد پیشنهاد دادم با توجه به شرایط و سوابقم، هماهنگی‌هایی برای خدمت در جای نزدیک‌تر انجام دهم ولی قاطعانه رد کرد و گفت: «نمی‌خواهم فردا بگویند چون پدرش آشنا داشت از امتیازی استفاده کرد؛ هر جا نظام‌وظیفه تعیین کند خدمت می‌کنم.» به گفته وی، در همان دوران تماس گرفت و گفت داوطلبانه برای خدمت در جزیره ابوموسی نام‌نویسی می‌کنند و قصد دارد ثبت‌نام کند تا در دورترین نقطه مرزی کشور خدمت کرده باشد. هرچقدر تلاش کردم مانع شوم و نگذارم در آن شرایط دشوار برود، اصرار کرد و از میان جمع حدود ۴۰ تا ۵۰ نفری که از یزد به شیراز اعزام شده بودند، تنها کسی بود که داوطلب اعزام به ابوموسی شد. جعفریان خاطرنشان کرد: پس از مدتی خدمت در جزیره ابوموسی، به مرخصی آمد اما در اوایل اسفندماه، حتی یک روز زودتر از پایان موعد مرخصی برگشت تا مبادا دچار غیبت شود. وی گفت: با آغاز درگیری‌ها و شرایط جنگی در منطقه از نهم اسفند، جزیره زیر آتش و رصد نیروهای متخاصم آمریکایی قرار گرفت و ارتباطات تقریباً به‌طور کامل قطع شد. برای حفظ جان نیروها و کاهش تلفات، دستور جابه‌جایی و انتقال افراد به عقب با قایق صادر شد، اما در آن روزها هیچ دسترسی و اطلاعی از او نداشتیم و پیگیری‌ها برای سفر به منطقه نیز به دلیل شرایط جنگی میسر نشد. پدر شهید جعفریان افزود: سرانجام ۱۸ اسفندماه تماس بسیار کوتاهی در حد ۳۰ ثانیه برقرار شد که گفت در محاصره هستیم اما حالم خوب است و داریم نیروها را به عقب منتقل می‌کنیم و در پایان این تماس کوتاه تلفنی گفت: «پدرجان فقط از من راضی باش و من را حلال کن.» پدر این شهید والامقام در پایان گفت: سرانجام او که دو سال از فوت مادرش به دلیل بیماری سرطان گذشته بود، در شامگاه ۲۳ اسفند، در حالی که در ساحل جزیره ابوموسی مشغول انجام مأموریت بود، بر اثر اصابت ترکش از ناحیه پهلو و قلب به درجه رفیع شهادت رسید و برگ زرین دیگری بر افتخارات جوانان این مرزوبوم افزود.