به گزارش خبرگزاری صداوسیما، حجت‌الاسلام محمدمهدی مسلمی‌فر با اشاره به تأکید رهبر معظم انقلاب به مساجد و امام جماعت به عنوان «مأمن مردم» و «گوش شنوا و پذیرای درد دل‌های آنان»،افزود: وقتی از مسجد به عنوان مأمن مردم سخن می‌گوییم، در واقع از یک کارکرد عمیق و تمدنی برای این نهاد صحبت می‌کنیم، یعنی مسجد نباید صرفاً محلی باشد که مردم در ساعتی مشخص برای اقامه نماز در آن حضور پیدا کنند و پس از آن از مسجد خارج شوند، بلکه باید در متن زندگی مردم و در کنار مسائل واقعی آنان حضور داشته باشد. دبیر ستاد راهبری مساجد مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه کشور ادامه داد: مسجد مأمن، مسجدی است که مردم محله بدانند اگر در زندگی، خانواده، تربیت فرزند، معیشت، تحصیل، اشتغال یا حتی یک دغدغه ساده اجتماعی با مسئله‌ای مواجه شدند، می‌توانند به مسجد مراجعه کنند و کسی وجود دارد که حرف آنها را بشنود، مسئله‌شان را بفهمد و برای حل آن، شبکه‌ای از ظرفیت‌های محله را پای کار بیاورد. حجت‌الاسلام مسلمی‌فر با بیان اینکه این نگاه به معنای تبدیل مسجد به یک مجموعه خدماتی صرف نیست، افزود: اساس و محور مسجد همچنان نماز است. یکی از مهم‌ترین نکاتی که در بیانات رهبر معظم انقلاب درباره نماز مورد تأکید قرار گرفته، «نهادینه شدن و فراگیر و همگانی شدن نماز» است و باید تلاش کنیم نماز از یک تکلیف فردی یا برنامه مناسبتی به بخشی از فرهنگ و سبک زندگی مردم محله تبدیل شود. برای رسیدن به این نقطه، صرفاً ساختن مسجد یا افزایش تعداد نمازگزاران کافی نیست، بلکه مسجد باید جذاب، زنده، فعال و مسئله‌شناس باشد. نوجوان و جوان زمانی مسجد را انتخاب می‌کند که احساس کند مسجد فقط به دنبال حضور او در صف نماز نیست، بلکه خود او، استعدادهایش، دغدغه‌هایش و آینده‌اش را می‌بیند. دبیر ستاد راهبری مساجد مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه ادامه داد: بنابراین کیفیت نماز جماعت فقط به کیفیت قرائت و نظم صفوف محدود نمی‌شود، بلکه کیفیت ارتباط امام جماعت با مردم، فضای مسجد، نحوه برخورد خادم و هیئت امنا، برنامه‌های تربیتی، نقش دادن به نوجوانان و جوانان و حتی میزان احساس هویت و اثرگذاری یک نوجوان در مسجد، همگی بخشی از کیفیت جماعت و مسجد به شمار می‌روند. مسجدی که امام جماعت آن بتواند نوجوان را به مربی، خانواده را به مشاور، خیر را به مسئله محله، متخصص را به نیاز مردم و جوان را به میدان خدمت متصل کند، در حقیقت یک مسجد زنده و اثرگذار است وی امام جماعت را «مدیر ذاتی مسجد» و محور راهبری آن دانست و گفت: این موضوع به این معنا نیست که امام جماعت باید همه کار‌ها را خودش انجام دهد؛ بلکه باید بتواند ظرفیت‌های مختلف را شناسایی، سازماندهی و به یکدیگر متصل کند. مسجدی که امام جماعت آن بتواند نوجوان را به مربی، خانواده را به مشاور، خیر را به مسئله محله، متخصص را به نیاز مردم و جوان را به میدان خدمت متصل کند، در حقیقت یک مسجد زنده و اثرگذار است.